توی سایت این حماقتکده نشستم و از زور بیکاری دارم تلاش می کنم یه چیزی بنویسم. فعلا تو دانشکده خبر خاصی نیست. همه چیز به ثبات رسیده و خیال همه راحته. بنابراین می پردازیم به مباحث مربوط به راه آهنه جمهوری اسلامی!!!

شهریور ۸۶ یه سری به راه آهن زدیم. تابستون ۸۵ هم با جلم یه گشتی تو محوطه ی راه آهن زدیم. جای داغونیه! یعنی داغون بود، الان داغون تر شده!!! از وقتی که دکتر زیاری (رفیق گرمابه و گلستان احمدی نژاد ) شده مدیر عامل راه آهن، همه ی آدم حسابی ها رو از راه آهن هوا کرده! ( سوابق آقای دکتر زیاری رو توی پیوندهای روزانه آوردم ) دونه دونه همه رو کنار گذاشته. نه اینکه بذارتشون یه جای دیگه که توی دست و پاش نباشن نه، همه رو هوا کرده! مثل مهندس موسوی نژاد که خیلی آدم ردیفی بود و شرح جلسه ای که باهاش داشتیم رو توی نشریه ی شورا چاپ کردیم. لینکش رو برای دانلود میذارم.

Faryad1-p9&10.pdf

Hosted by eSnips

بعد از این ماجراها، استادای دانشکده که هر کدومشون توی صنعت واسه خودشون غولی بودن، یکی یکی از پست هاشون هوا شدن! تا اینجا هم خیلی ناامید کننده نبود. تا اینکه فهمیدیم یه بابک احمدی نامی که از بچه های دانشکده بوده عضو هیئت مدیره ی راه آهن شده!!!  و خلاصه کلی خوشحال شدیم. گفتیم ایول، کارا ردیف شد!

بعد فهمیدیم طرف مسئول دفتر فرهنگی بوده و حالا حتی تلفن استادای سابقش رو هم جواب نمیده. بچه های دفتر فرهنگی هم که ثابت کردن آخر باندبازی و فاشیستی هستن. بنابراین اگر وضعیت همینجوری پیش بره و مافیای قدرت این دفتر فرهنگی ها توی راه آهن شکل بگیره، دیگه فقط خدا می تونه به دادمون برسه.

خلاصه اینجا است که من با این دفتر فرهنگی ها به مشکل می خورم! آدمای مزور و کثیفی که فقط دنبال موقعیت آینده شون هستن و دین و ایمان رو تعطیل کردن و فقط تو دانشکده و فقط هم توی دانشکده ظاهرشون رو حفظ می کنن.